Μαρμελάδα δαμάσκηνου
Ναι καλά διαβάσατε, ο igiann μετά από 2 χρόνια απουσίας από τη blogoσφαιρα επιστρέφει με ένα μεγαλειώδες (ταρατατζουμ ταρατατζουμ) post, και ναι με συνταγή. Αγαπητέ αναγνώστη η εποχή της κρίσης μας έχει αναγκάσει να στραφούμε σε παραδοσιακές αξίες και ναι σε αξίες που ο πανδαμάτωρ χρόνος είχε αφήσει στο χρονοντούλαπο της ιστορίας. Άντε σήκω από τον καναπέ σου και τράβα μέχρι την λαϊκή και πάρε 2 κιλά και κάτι δαμάσκηνα. Καθώς θα έρχεσαι τσάκο και δύο πακέτα του κιλού ζάχαρη και τα λέμε σε λίγο.
Υλικά
2 κιλά δαμάσκηνα
1,3 κιλά ζάχαρη
μισό λεμόνι.
λίγο χρόνο
καλή διάθεση
Διαδικασία
Βρες ένα εύκολο και πρακτικό τρόπο να βγάλεις το κουκούτσι από το δαμάσκηνο. Ο πιο εύκολος είναι να βρεις κάποιον να στο κάνει (igiann είσαι). Συνήθως αυτή τη διαδικασία την κάνουμε απόγευμα, υπάρχει λόγος. Αφού λοιπόν έχεις το φρούτο έτοιμο το τιγκάρεις στη ζάχαρη. Έτσι όπως είναι το παρατάς.
Την επόμενη το πρωί τα φρουτάκια θα έχουν βγάλει όλο το ζωμό και με τη ζάχαρη θα έχουν κάνει ένα παχύ σιρόπι. Δε βάζουμε δαχτυλάκια και δε τσιμπάμε. Ανάβουμε το μάτι στο χαμηλό. Λοιπόν αυτές οι δουλείες θέλουν χαλαρότητα όχι βιασίνες όσο πιο αργά τόσο το καλύτερο. Και αφήνουμε το μίγμα να σιγοβράσει και να αφρίσει από το κακό του.
Αραιά και που μαζεύουμε τον αφρό από πάνω με μια κουτάλα. Για ένα λόγο που ποτέ δε κατάλαβα η μάνα δε χρησιμοποιεί ποτέ μεταλλική κουτάλα, μόνο ξύλινη η οποία είναι αποκλειστικής χρήσης για μαρμελάδα. Δε θες η μαρμελάδα σου να μυρίζει σκόρδο και κρεμμύδι τσιγαρισμένο. Τώρα εσύ κάνε ότι γουστάρεις.
Και πάμε στο προαιώνιο και παντοτινό ερώτημα όλων των μαρμελατζίδων, "Πότε τη βγάζουμε από τη φωτιά;". Η απάντηση του igiann (και της μάνας) είναι απλή "όποτε σου γουστάρει". Δεν υπάρχει κανένας λόγος για να αγχώνεσαι. Απλά μη το παρακάνεις με τις υψηλές θερμοκρασίες και τον χρόνο. Όταν τελειώσεις σημειώνεις τον χρόνο βρασμού. (δική μου πατέντα, θα δεις). Αφού κατεβάσεις την κατσαρόλα από τη φωτιά προσθέτεις το μισό λεμόνι και ανακατεύεις.
Μετά βαζάκια αποστειρωμένα (και καλά μήπως και επιζήσει κανά βαζάκι πάνω από μήνα) τα αφήνουμε να κρυώσουν και ψυγείο.
Τώρα γιατί σημειώσαμε το χρόνο. Την επόμενη μέρα ετοιμάζουμε το πρωινό με τη μαρμελάδα που φτιάξαμε. Ανάλογα με το πόσο πηχτή η αραιή τη θέλουμε, προσθέτουμε ή αφαιρούμε όσο χρόνο βρασμού την επόμενη φορά που θα ξαναφτιάξουμε.
Περίπτωση αποτυχίας δεν υπάρχει. Αν τη βράσετε λιγότερο θα πάρετε ένα πάρα πολύ ωραίο σιρόπι και τα φρουτάκια σας σαν κομπόστα μια χαρά. Αν την παραβράσετε θα πάρετε μια ομογενή μάζα φρούτου που με λίγο νερό θα έρθει στα ίσια του.
Υ.Γ. Φωτογραφίες της διαδικασίας εντός του μηνού
Καλές επιτυχίες
Υλικά
2 κιλά δαμάσκηνα
1,3 κιλά ζάχαρη
μισό λεμόνι.
λίγο χρόνο
καλή διάθεση
Διαδικασία
Βρες ένα εύκολο και πρακτικό τρόπο να βγάλεις το κουκούτσι από το δαμάσκηνο. Ο πιο εύκολος είναι να βρεις κάποιον να στο κάνει (igiann είσαι). Συνήθως αυτή τη διαδικασία την κάνουμε απόγευμα, υπάρχει λόγος. Αφού λοιπόν έχεις το φρούτο έτοιμο το τιγκάρεις στη ζάχαρη. Έτσι όπως είναι το παρατάς.
Την επόμενη το πρωί τα φρουτάκια θα έχουν βγάλει όλο το ζωμό και με τη ζάχαρη θα έχουν κάνει ένα παχύ σιρόπι. Δε βάζουμε δαχτυλάκια και δε τσιμπάμε. Ανάβουμε το μάτι στο χαμηλό. Λοιπόν αυτές οι δουλείες θέλουν χαλαρότητα όχι βιασίνες όσο πιο αργά τόσο το καλύτερο. Και αφήνουμε το μίγμα να σιγοβράσει και να αφρίσει από το κακό του.
Αραιά και που μαζεύουμε τον αφρό από πάνω με μια κουτάλα. Για ένα λόγο που ποτέ δε κατάλαβα η μάνα δε χρησιμοποιεί ποτέ μεταλλική κουτάλα, μόνο ξύλινη η οποία είναι αποκλειστικής χρήσης για μαρμελάδα. Δε θες η μαρμελάδα σου να μυρίζει σκόρδο και κρεμμύδι τσιγαρισμένο. Τώρα εσύ κάνε ότι γουστάρεις.
Και πάμε στο προαιώνιο και παντοτινό ερώτημα όλων των μαρμελατζίδων, "Πότε τη βγάζουμε από τη φωτιά;". Η απάντηση του igiann (και της μάνας) είναι απλή "όποτε σου γουστάρει". Δεν υπάρχει κανένας λόγος για να αγχώνεσαι. Απλά μη το παρακάνεις με τις υψηλές θερμοκρασίες και τον χρόνο. Όταν τελειώσεις σημειώνεις τον χρόνο βρασμού. (δική μου πατέντα, θα δεις). Αφού κατεβάσεις την κατσαρόλα από τη φωτιά προσθέτεις το μισό λεμόνι και ανακατεύεις.
Μετά βαζάκια αποστειρωμένα (και καλά μήπως και επιζήσει κανά βαζάκι πάνω από μήνα) τα αφήνουμε να κρυώσουν και ψυγείο.
Τώρα γιατί σημειώσαμε το χρόνο. Την επόμενη μέρα ετοιμάζουμε το πρωινό με τη μαρμελάδα που φτιάξαμε. Ανάλογα με το πόσο πηχτή η αραιή τη θέλουμε, προσθέτουμε ή αφαιρούμε όσο χρόνο βρασμού την επόμενη φορά που θα ξαναφτιάξουμε.
Περίπτωση αποτυχίας δεν υπάρχει. Αν τη βράσετε λιγότερο θα πάρετε ένα πάρα πολύ ωραίο σιρόπι και τα φρουτάκια σας σαν κομπόστα μια χαρά. Αν την παραβράσετε θα πάρετε μια ομογενή μάζα φρούτου που με λίγο νερό θα έρθει στα ίσια του.
Υ.Γ. Φωτογραφίες της διαδικασίας εντός του μηνού
Καλές επιτυχίες
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου